Piwny Laik-Piwne Style

Kolejna porcja użytecznych informacji mających pomóc Wam zdecydować czy piwo, które pijecie odpowiada klasyfikacji stylowej, a także pomoże Wam wyczuć potencjalne aromaty i smaki w trunku. Wiedza tu zawarta płynie wprost z stron NJCP, ja zająłem się tylko i wyłącznie tłumaczeniem na język polski.

Źródło: BJCP; tłumaczenie: Wielkopolski Piwosz. 

American IPA: Wybitnie silny chmielowy aromat kreowany przez chmiele z Nowego Świata, które rezonują zapachami cytrusowymi, sosnowymi, żywicznymi, ostrymi czy tropikalnymi. Większość piw z tego gatunku charakteryzuje się silnie goryczkowym smakiem, ale jednocześnie posiadają świeży, lekki zapach. W tle zapachu można odnaleźć słabe ziemisto-słodowe nuty, a także owocowe mające swe pochodzenie w unikatowej fermentacji drożdży. W charakterze piw z tego gatunku leży powściągliwość w ilości alkoholu, nie powinien on być zbyt silnie wyczuwalny. Jedynymi dopuszczalnymi chmielami użytymi w tym gatunku są chmiele amerykańskie, a także inne z Nowego Świata. Barwa piwa powinna mieścić się w przedziale od słabo złotego do czerwono-bursztynowego. Powinno być filtrowane i przejrzyste choć dopuszczalne jest niewielkie zmętnienie piwa, a piana swą wielkością nie powinna przekraczać średnich wielkości. Odczuwanie goryczy w smaku powinno być średnie bądź silne i charakteryzować się jedynie nowofalowymi nutami i pozostawiać smaki żywiczne, sosnowe, owocowe , cytrusowe lub tropikalne. Smaki słodowe nie mogą być zbyt wyraziste, ich odczuwanie musi być delikatne. W tym gatunku akceptowalne są także posmaki słabego karmelu bądź chleba jednakże nie mogą one być zbyt silne, podobnie sprawa się ma z nutami owocowymi, które jeśli wystąpią powinny być umiarkowane.

IBU 40-70 Alko: 5,5-7,5 %.

Black IPA: Aromat chmielu powinien być umiarkowany bądź silny często wymieszany z nutami owoców pestkowych, cytrusowych czy z zapachem jagód i żywicznych niuansów. Niektóre wersje mogą być dodatkowo naszpikowane zapachami trawy, kwiatów czy ziół choć nie są to wymagane aromaty. Bardzo lekki i umiarkowany aromat palonego słodu, który może ewoluować w gorzką czekoladę czy kawę. Delikatna woń słodyczy może być wyczuwalna w tle, ale nie powinna grać pierwszych skrzypiec. Odcienie barw powinny mieścić się w przedziale od ciemno brązowego do czysto czarnego, klarowność powinna być wysoka, choć dopuszczalna jest wersja delikatnie niefiltrowana. Piana nie powinna odbiegać od kolorów żółto-złocistych. W smaku umiarkowanie bądź silnie goryczkowy i chmielowy, wymieszany ze smakami wyczuwalnymi także w zapachu: trawiastymi, żywicznymi, cytrusowymi. Jednocześnie posmaki słodu są czyste i niezbyt wyraziste i opcjonalnie mogą zawierać nuty karmelowe, pieczonego chleba lub nawet smaki popiołu lub spalenizny. Umiarkowana owocowość jest dopuszczalna choć nie jest wymagana. W mocniejszych wersjach akceptowalny jest silniejszy alkohol, który powinien być wyczuwalny.

IBU: 50-90 Alko: 5,5-9%

Wielkopolski Piwosz 19.04.16

Jasne pszeniczne (niemieckie): W aromacie powinny wyróżniać się nuty goździkowe oraz bananowe. Skąd biorą się te zapachy? Nie z dodawania sztucznych ekstraktów jak moglibyście przypuszczać, a z rozkładu specjalnych dedykowanych do piw pszenicznych, drożdży. Intensywność odczuwania tych aromatów różni się, ale w gruncie rzeczy bilansuje się. Chmielowy charakter piwa praktycznie nie istnieje i jego odczuwanie jest słabe lub w ogóle nie występuje. Nie raz występują w nim delikatne, akceptowalne aromaty wanilii. Barwa powinna mieścić się w przedziale od słomkowego do złotego, mieć kremową konsystencję. Jeżeli przed nazwą ,,Weissbier” dodane jest przedrostek ,,Hefe” tzn., że piwo jest niefiltrowane, zawiera drobiny osadu co sprawia, że jest nieprzejrzyste. Najsmaczniejsze jest młode piwo pszeniczne, jest świeże oraz odświeżające z musującym finiszem.

Ciemne pszeniczne (niemieckie): W nim także powinny być odczuwalne nuty goździkowe i bananowe, jednakże wspierane przez aromaty pieczonego chleba i  karmelowego słodu. Dopuszczalne są też aromaty lekko pikantne, kwieciste czy ziołowe. Wysoko nasycone i odświeżające kremowym smakiem, zakończone delikatnym finiszem. W smaku odczuwalne nuty banana, goździka, karmelowej słodyczy, ciemnego pieczonego chleba, a także posmak słabego alkoholu dopełniającego bukiet. Posmak drożdży jest dopuszczalny, choć nie powinien być on dominującym smakiem. Odczuwalność chmielu praktycznie nie występuje, a co za tym idzie gorzkość jest nie pożądana.

Bock pszeniczny (niemiecki): Aromat powinien być wysoko słodowy, z wyraźnie zaznaczonymi nutami chlebowymi czy wręcz ziarnistymi. Jaśniejsze wersje Bocków mają ziarnisty, słodkawy i tylko delikatnie palony charakter, natomiast ciemniejsze wersje posiadają mocniej zaznaczony aromat słodowy, karmelowy, a także są mocniej palone. Pszeniczne drożdże zapewniają umiarkowanie silny, znany już Wam duet goździkowo-pszeniczny, jednak w ciemniejszych wersjach dodatkowo można wyczuć nuty owocowe takie jak: śliwki, śliwki suszone czy rodzynki. Oczekiwanie stężenie alkoholu jest większe niż w dwóch poprzednich stylach, jednak nie powinien on powodować w żadnym wypadku uczucia grzania w gardle. W ciemniejszych wersjach akceptowalny jest posmak ciemnej czekolady, jednak bez odczucia goryczy. Barwa jaśniejszych piw waha się w przedziale od lekko złotych do lekko bursztynowych, ciemnych od mocno bursztynowych do czerwono-brązowych. Wysoka zawartość białka pszenicznego zapewnia klarowność w tym tradycyjnie niefiltrowanym stylu.

Wielkopolski Piwosz 12.04.16 

By piło się różnorodniej

%d blogerów lubi to: